Συμπληρωματικές ικανότητες..

Θα 'χουν περασει πανω κατω 3-4 χρόνια απο τη μέρα που βρεθηκα σε μια ομιλία ενός μεγαλοστελέχους μιας φημισμένης επιχείρησης..

2 ώρες τουλάχιστον μας μιλούσε και καμια ώρα ακομα συζητούσαμε για το πως πρεπει να δουλεύει σωστα μια επιχείρηση..

Μπορεί να θυμαμαι ελαχιστα απο εκείνη τη μέρα.. Ουτε καν το πρόσωπο εκεινου του ανθρώπου, μα μου έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου μια θεωρία για τον τροπο που λειτουργουν οι ανθρωποι ως προς την εργασία..

Δεν ηταν τα πτυχία στην Αμερική ή εμπειρία εκείνου του ανθρωπου που με έκαναν να συγκρατήσω την παρακάτω θεωρία, αλλα μαλλόν οτι μου προκάλεσε ιδιαιτερα θετική εντύπωση και ταυτοχρονα με μια δευτερη σκεψη διαπίστωσα οτι ταίριαζε σχεδον απολυτα τοσο σε μενα οσο και στα ατομα του περιβάλλοντος μου..

Για να μην πολυλογω, η θεωρία εχει ως εξής:
Κάθε ανθρωπος ειναι καλός σε κατι και έχει μια σειρά απο ιδιαίτερα χαρακτηριστικα. Όσον αφορά την εργασία και συγκεκριμένα τον τροπο με τον οποίο δουλεύει οι ανθρωποι χωριζονται σε 4 βασικές κατηγορίες..

Οι κατηγορίες αυτές ειναι:

1)Επιχειρηματίας: Είναι εκείνος ο τύπος ανθρώπου που το μυαλό του είναι μηχανή παραγωγής ιδεών, μονίμως εχει κατι έξυπνο να πει και διαρκώς γύρω του βρισκεί ευκαιρίες για κέρδη ή επιχειρηματική δραστηριότητα. Επιπλέον εχει στο ενεργητικό του ένα σωρό πατέντες που για τον α ή β λόγο δεν μπορεί να τις εκπληρώσει. Δυστυχώς αυτο το είδος ανθρώπου εχει πολύ χαμηλή αποτελεσματικότητα και συνήθως, αν και πνευματικά πολύ ικανός, μενει στα λόγια..

2)Οικονομολόγος: Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει τα άτομα εκείνα που για να κάνουν κάτι πρέπει να υπάρχει σαφές οικονομικό κίνητρο, με λίγα λόγια για την ψυχή της μανας τους δεν κάνουν τιποτα. Το μόνο που σκέφτονται είναι το πόσα θα κερδίσουν και συνήθως μπορούν να κάνουν τα πάντα για μια καλή αμοιβή. Επιπλέον τα ατομα αυτά είναι ιδάνικα να διαχειρίζονται τα οικονομίκα μιας επιχείρησης καθώς δεν τους ξεφεύγει τιποτα..


3)Γραφειοκράτης:Τα άτομα αυτής της κατηγορίας χαρακτηρίζονται απο την υψηλή οργανωτικότητα σε οτι κάνουν. Ακολουθούν με ευλάβεια το εκαστοτε πρωτόκολλο χωρις να παρεκλίνουν καθόλου απο τον καθιερωμένο τρόπο εργασίας του. Συνήθως δεν κανουν τιποτα περισσότερο και τιποτα λιγοτερο απο αυτο που πρέπει να κανουν και δεν προχωρούν σε καινοτομίες ή αλλου είδους αλλαγές. Κλασικό παράδειγμα οι δημόσιοι υπάλληλοι..

4)Παραγωγικός: Όπως γίνεται αντιληπτό κι απο την ονομασία, τα ατομα της κατηγορίας αυτής χαρακτηρίζονται απο υψηλή παραγωγικότητα και ταυτόχρονα ιδιαιτερη προσύλωση σε οτι κάνουν. Δεν τους πολυ ενδιαφέρουν αν οι ιδέες και τα σχέδια ειναι άρτια, δεν τους νοιαζουν επίσης οι αμοιβές και τα ωράρια, παρα μονο το αποτέλεσμα και για το λόγο αυτο κανουν χωρις αντίρρηση οτι τους πεις. Τετοια ατομα ειναι κι εκεινα που λέμε οτι "πιάνουν τα χέρια τους"..


Τέλος, ο τύπος μας ανέφερε κατι προφανές (κι εγω θα συμφωνήσω απολυτως) οτι σε καθε εργασία ή στη δομή καθε ομάδας θα πρεπει να εμπλέκονται απαραίτητα ατομα και απο τις τεσσερις παραπάνω κατηγορίες για να έχουμε το καλύτερο δύνατο αποτέλεσμα..
Σκεπτομενος λοιπόν την παραπάνω θεωρία σιγουρα το κάθε ατομο μπορεί εχει κάποια χαρακτηριστικα απο δύο ή περισσότερες κατηγορίες μα νομίζω τελικα μια απο όλες είναι εκείνη που μας χαρακτηρίζει σε μεγαλύτερο βαθμό..
Για σκεφτείτε εσας ποια κατηγορία σας ταιριάζει;
Εγώ τουλάχιστον νομίζω οτι ξερω που κατατάσσομαι.. :-Ρ

Jukebox

Ειδήμων στη μουσική και στα τραγούδια δεν θα μπορουσα να με χαρακτηρίσω. Μάλλον φταίει το γεγονός οτι δεν ακούω με θέρμη ένα είδος μουσικής άλλα πόλλα διαφορετικά και ασχετα πολλές φορές μεταξύ τους (απο εντεχνό έως λαϊκό κι απο χαλαρά ξένα μεχρι ροκ). Ενταξει για να μην ειμαι υπερβολικός, δεν μου αρέσουν όλα τα είδη το ίδιο μα μπορώ να τα ακούσω με άνεση..

Κυρίως είναι θέμα διάθεσης, ψυχολογίας και περιόδου της ζωής μου..

Βασιζόμενος στην παραπάνω προσωπική εμπειρία νόμιζω οτι πολλές φορές ακούμε τραγούδια που μας αντιπροσωπεύουν. Είτε μας αγγίζει- εκφράζει κάποιος στίχος, είτε μας γαληνεύει η μουσική, είτε μας θύμηζουν πράγματα και καταστάσεις, είτε ότι άλλο..

Λοιπόν για εσας που περάσατε απο αυτό το post, σας καλώ να μου πείτε κι εσείς ποιο ή ποιά ειναι τα τραγούδια που σας αντιπροσωπευουν (γενικά ή έστω γι'αυτήν την περίοδο της ζωής σας)..

Α να σημειώσω εδω οτι θα ηθελα τα τραγούδια που σας αντιπροσωπεύουν κι οχι απλά αυτά που σας αρέσουν (αν μπορεί τελικά να διαχωριστεί αυτό)..

Ισως είναι απλά ενας στίχος..

Έχω περιέργεια να δω τελικά αν συγκλίνουν ή αποκλίνουν οι προτιμήσεις μας..

Ξεκινώντας, εγώ θα πω ότι δυο τραγούδια (από τα πολλά) που με αντιπροσωπεύουν αρκετά είναι:

1. Το "Θα 'μαι κοντά σου όταν με θες" του Α.Ιωαννίδη
2. Το "Hurt" (νομίζω είναι) της Aguilera

Ελέφαντες ή χρυσόψαρα;

Οι περισσότεροι έχουμε ακούσει τις εκφράσεις "μνήμη χρυσόψαρου" και "μνήμη ελέφαντα", γνωρίζοντας λίγο πολύ τη σημασία τους. Άραγε ο άνθρωπος τι μνήμη έχει;


Γι' αυτούς που ίσως δε γνωρίζουν:

Η μνήμη του χρυσόψαρου είναι η μικρότερη στο ζωικό βασίλειο και διαρκεί περίπου 3 με 8 δευτερόλεπτα και είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα ψαράκια αυτά μπορούν να ζήσουν σε πολύ μικρές γυάλες αφού μέχρι να καταλάβουν ότι είναι εγκλωβισμένα το έχουν ξεχάσει. Βέβαια το δυσάρεστο στην υπόθεση είναι ότι ξεχνούν κι άλλα πιο σημαντικά πράγματα όπως το ότι έχουν φάει με αποτέλεσμα να τρώνε συνεχώς όσο κι τους δώσεις μέχρι που στο τέλος σκάνε από το φαγητό (βασικός λόγος θανάτου ενός χρυσόψαρου).

Από την άλλη η μνήμη του ελέφαντα θεωρείται ως η πιο ισχυρή ανάμεσα στα ζώα, κυρίως στους θηλυκούς ελέφαντες, αφού το συμπαθές θηλαστικό είναι ικανό να θυμάται πολλά πράγματα για αρκετό καιρό όπως μονοπάτια και διαδρομές αλλά ακόμη και ζώα ή ανθρώπους που έχει συναντήσει στο παρελθόν. Το γεγονός αυτό το βοηθάει να μετακινείται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις χωρίς να χάνεται και επιπλέον να 'συναναστρέφεται' μόνο με τα ζώα που επιθυμεί..

Κλείνω αυτή την "εγκυκλοπαιδική" παρένθεση και επανέρχομαι σε ένα ερώτημα που με αποσχολεί.

Μήπως τελικά εχουμε επιλεκτική μνήμη; Πως γίνεται κάποιοι άνθρωποι να έχουν κάποιες φορές μνήμη χρυσόψαρου και κάποιες άλλες, μνήμη ελέφαντα; Είναι τελικά τυχαίος ο τρόπος που θυμόμαστε ή μήπως τελικά θυμόμαστε μόνο αυτά που θέλουμε; Εγώ πάντως υποστηρίζω το δεύτερο..

Τα παραδείγματα είναι παρα πολλά, μα αυτό που με ενοχλεί πιο πολύ είναι το φαινόμενο όπου κάποια άτομα ξεχνούν πολύ εύκολα τη βοήθεια που τους έχεις δώσει ενώ ταυτόχρονα δεν ξεχνούν με τίποτα κάτι που τους έχεις κάνει και τους ενόχλησε ή δεν τους άρεσε..

Τα συμπεράσματα δικά σας..
Για σκεφτείτε, εσείς τι είστε τελικά; Ελέφαντες ή Χρυσόψαρα;

Υ.Γ:μάλλον δεν είναι τυχαίο οτι την πιό ισχυρή μνήμη την έχουν οι ..θηλυκοί ελέφαντες. ;-) (κι ο νοών νοείτω!!)