Χριστουγεννιάτικο KitKat

Συνεχίζοντας φανατικά να δουλεύω σε ρυθμούς σκλάβου.. Πέρασε πάλι ο καιρός χωρίς να το καταλάβω και έφτασαν τα Χριστούγεννα..

Όλα καλά μέχρι που 4-5 διάσπαρτες άσπρες τρίχες έκαναν την εμφάνιση τους στους κροτάφους μου (γοητεία μου λένε κάποιοι) και αυτός ήταν και ο λόγος να σκεφτώ λίγο να περιορίσω την πολύ δουλεία και κυρίως το άγχος των deadlines που μονίμως έχω, πριν είναι αργά..

Πάλι καλά που κατά το ήμισυ δουλεύω σε εκπαιδευτικό ίδρυμα και θα απολαύσω ενα 12ήμερο time out.. ή έτσι λέω τουλάχιστον.. τώρα με το άλλο ήμισυ θα τα βολέψω..

Με αυτά και με εκείνα, πήρα την απόφαση να τα αφήσω όλα για λίγο και να πάω ένα χριστουγεννιάτικο ταξιδάκι στην Τσαγκαράδα Πηλίου.. Δεν ξέρω καν πως είναι εκεί το μέρος και το σπίτι που έκλεισα αν και έχει καλή περιγραφή αποτελεί ένα αίνιγμα του οποίου τη λύση θα διαπιστώσω μόνο όταν φτάσω εκεί.. Ίδωμεν..

Αυτά με μένα.. Λοιπόν, αρχικά ακούω ιδέες από όσους γνωρίζουν την περιοχή του Πηλίου και επίσης τα σχέδια που κάνετε για τα Χριστούγεννα (μήπως πάρουμε και καμιά έξτρα ιδέα)! :-Ρ

Εκστρατεία υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα

Τα μέλη του Keep on Blogging σε μια προσπάθεια να στηρίξουν την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στο φυσικό τους χώρο αποφάσισαν να δράσουν όλοι μαζί ενωμένοι ανεβάζοντας την ίδια ημέρα Κυριακή 1 Νοεμβρίου το παρακάτω κείμενο:

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε επισκεφτεί ή θα επισκεφτούμε το νέο μουσείο Ακρόπολης.

Κάποιοι έχουμε επισκεφτεί και τα κομμάτια που είναι στο Βρετανικό Μουσείο.

Επειδή τα έργα τέχνης αξίζουν περισσότερο όταν είναι ολοκληρωμένα.

Επειδή τα κενά στις μετώπες του Παρθενώνα αποτελούν παραφωνία στο υπέροχο αυτό δημιούργημα.

Επειδή πλέον υπάρχει ζεστός και φιλόξενος χώρος που μπορεί να τα φιλοξενήσει.

Επειδή αυτός ο χώρος βρίσκεται σε αρμονία και άμεση οπτική επαφή με την ίδια την Ακρόπολη.

Επειδή ο αγώνας της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη και η προσδοκία όλων των Ελλήνων είναι καιρός να ευοδωθούν.

Για όλα αυτά λέμε ΝΑΙ στην επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα.

The members of Keep on Blogging , in an attempt to support the return of the Parthenon Marbles to their natural space, have decided to act together by posting on the same day, Sunday November 1st, the text below:

Most of us have already or will visit the New Acropolis Museum.
Some of us have also visited the pieces held at the British Museum.

Since works of art are more valuable when they are complete.
Since there now exists a warm and hospitable place to host the marbles.
Since it’s high time that Melina Mercouri’s battle and the expectations of all Greeks were realized.

We say YES to the return of the Parthenon Marbles to Greece.

VagSiok reloaded...

Δουλειά, δουλειά, δουλειά, πολύ δουλειά και τρεχάματα...

και μέσα σε όλα αυτά ξεχάστηκε και τούτο εδώ το blog..

Αρκετοί μήνες πέρασαν από την τελευταία φορά που έγραψα κάποιο post..

Κάπου τόσο έχω και να περάσω από τα blogs φίλων blogger που διάβαζα και σχολίαζα σχεδόν καθημερινά..

Πραγματικά δεν ξέρω καν αν είναι ενεργά κάποια από αυτά..

Μα μια μελαγχολία με έπιασε σήμερα διαβάζοντας τυχαία 2-3 σχόλια που μετά από τόσο καιρό απουσίας, με ρώταγαν αν είμαι καλά..

Τότε θυμήθηκα μια ξεχασμένη πλέον αλλά τόσο ευχάριστη καθημερινή ασχολία που είχα..

το blogging..

Λοιπόν για τους λιγοστούς φίλους που με αναζήτησαν, σας ενημερώνω ότι είμαι καλά..

κι ότι αποφάσισα να ξαναζωντανέψω αυτό το blog οπότε θα τα λέμε πιο συχνά από δω και πέρα..

Χρόνια Πολλά σε όλους..

Σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το 2009..

Ας είναι ένας χρόνος γεμάτος υγεία και χαρά για όλους μας..

Καλα να περάσετε όλοι σε οτι κι αν κάνετε και περιμένω να ακούσω τις ευχάριστες εμπειρίες σας..

Επιστροφή.. στο χειμώνα..

Απολογισμός.. Χμμ..

Αναμφισβήτητα ο μήνας Νοέμβρης δεν πήγε καλά..

Διάφορα προβλήματα εμφανίστηκαν, ο καιρός χάλασε, μα το κυριότερο ήταν ότι ένας φίλος, πολύ καλός και κοντινός, είχε ένα ατυχηματάκι που τον κράτησε στο κρεβάτι του νοσοκομείου για 17 μέρες..

Κοντά σε αυτόν γίναμε, λίγο ως πολύ, κι άλλοι, θαμώνες του νοσοκομείου..

Ο ελεύθερος χρόνος λίγος, η διάθεση κακή.. είπα κι εγώ να μη γράψω τίποτα στο blog (όχι δηλαδή ότι προλάβαινα κιόλας) μέχρι να βγει από το νοσοκομείο.. άλλωστε ήταν (και θα είναι) τακτικός αναγνώστης του blog οπότε είπα να μη χάσει τίποτα.. :-Ρ

Ο Νοέμβρης έφυγε..

Ευτυχώς η διαδικασία ανάρρωσης ξεπέρασε θετικά τα προσδοκώμενα και από σήμερα ο φίλος είναι στο σπίτι του..

Να μαι λοιπόν κι εγώ..

Εύχομαι καλό μήνα και καλό χειμώνα σε όλους όσοι δεν ξέχασαν το ταπεινό μου blog..

ΥΓ:Ακολουθούν 3 (από τις άπειρες) ατάκες που έχει πει κατά καιρούς το φιλαράκι μου (αν θυμηθώ κι άλλες θα τις προσθέσω).. να τις δει και να του φτιάξει λιγο η διαθεση..

- Το αίμα νερό γίνεται..
- Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκκόρη γνώσου..
- Το σπίτι σου έγινε κέντρο εισερχομένων..

Το φαινόμενο του φανοστάτη..

Το παρακάτω κείμενο το είχα γραψει πριν 10 περίπου μήνες στη Δανία σε ενα δωμάτιο όπου ειχα περάσει άπειρες ώρες σκέψεων και μοναξιάς..
Η πρώτη δημοσίευση ειχε γίνει σε ενα αλλο blog που είχα ξεκινήσει εκείνη την εποχή..
Το αναδημοσιεύω λοιπόν κι εδώ (επειδη παρόμοιες σκέψεις εχω και τουτη την περίοδο)..

"Ανέκαθεν η μνήμη μου αδυνατούσε να αποθηκεύσει (έστω και προσωρινά) τις περισσότερες από τις πληροφορίες που διαχειριζόταν καθημερινά, καθιστώντας την ως το βασικό μειονέκτημα της εγκεφαλικής μου λειτουργίας. Απεναντίας εδώ και λίγες μέρες ανακαλώ συχνά μια πληροφορία που άκουσα τυχαία σε μια διάλεξη πριν λίγο καιρό.

Σκεπτόμενος την πληροφορία αυτή λίγο περισσότερο διαπίστωσα ότι δεν είχε γίνει τυχαία αυτή η διάκριση της μνήμης μου και ότι ήταν μια πραγματικά αξιόλογη ιδέα. Η πληροφορία αυτή αφορά το αποκαλούμενο «φαινόμενο του φανοστάτη».

Το φαινόμενο αυτό μιλά για μια ιστορία ενός ατόμου που είχε χάσει τα κλειδιά του κάπου σε μια πλατεία και έψαχνε να τα βρει κάτω από ένα φανοστάτη που υπήρχε εκεί, η προσπάθειά του όμως ήταν άκαρπη.

Το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι ότι δεν πρέπει να ψάχνουμε να βρούμε κάτι εκεί που μας βολεύει ή εκεί που είναι πιο εύκολο και ασφαλές γιατί η λυση που ψαχνουμε μπορεί να μην είναι εκεί. Με άλλα λογια, μην ψαχνουμε στο φώς κατι που χασαμε στο σκοτάδι! Ασφαλώς μιλάω μεταφορικά και δινώ τροφη για σκεψη. Προσωπικά συμφωνω απολυτα και πιστευω ότι αυτή η λογικη μπορει να εφαρμοστει σε πολλα επιπεδα όπως εργασιακό, φιλικό ή κοινωνικό περιβαλλον. Από την άλλη μερια δεν πρεπει να κανουμε τα ευκολα δυσκολα (όπως λενε και οι Αμερικάνοι «Do it the hard way») απλώς ισχυριζομαι ότι πριν παρουμε μια αποφαση πρεπει να εξεταζουμε όλα τα ενδεχομενα οσο δυσκολα κι αν μας φαινονται."

Περασμένο ναι, ξεχασμένο οχι.. Μπλογκοπαίχνιδο

Ίσως ηταν η πολύ δουλειά που εχω ολο αυτό το διαστημα.. ισως η έλλειψη εμπνευσης..

Άργησα λιγάκι να ανανεώσω post (τουλάχιστον για τα δεδομένα αυτού εδω του blog )..

Μεσα σε ολα αυτά θυμηθηκα ξαφνικά μια προσκληση που μου ειχε κανει ο φιλος Kikop80 για ένα blogοπαιχνιδο που μου αρεσε πολυ.. παραλιγο βέβαια να μπεί στο χρονοντουλαπο της ιστορίας.. ευτυχως ή δυστυχώς τη γλίτωσε..

Στο παιχνίδι αυτό καλούμαι να πω 10 + 1 πράγματα για μένα (σημαντικά ή μη).. τελος πάντων εγω θα δρασω ανευ σχεδίου και θα πώ οτι μου πρωτοέρθει στο μυαλό..

Ξεκινάω:

1. Η σχεση μου με τα ζώα δεν ειναι πολυ καλή.. ειδικά με τα σκυλια που δαγκώνουν.. εχώ κακη προιστορία.. (να σημειωσω εδω οτι ειμαι κατα της κακοποιησης των ζώων - ουτε μυγα δεν πειράζω)

2. Ειμαι πολυ πολυ δεμενος με την παρεα μου.. και χρονια πολλα μαζι.. και σχεδόν καθε μερα μαζι.. αυτοκολλητοι.. (παρολα αυτά δεν τους εχω βαρεθεί ακομη..)

3. Μισώ τις δευτέρες.. περισσοτερο απο το συνηθισμενο.. δεν μιλιεμαι.. απο τετάρτη και μετα επανέρχομαι..

4. Ειμαι δραματικά ακαταστατος.. δεν μπορω με τιποτα να οργανώσω τα χαρτια μου.. τα αρχεία μου.. γενικώς.. 

5. Ειμαι ιδιαιτερα αισιοδοξο ατομο (με μερικες μικρες κρίσεις απαισιοδοξίας).. στον υπερτατο βαθμο.. ευτυχως μεχρι τωρα δεν μου εχει βγεί σε κακο..

6. Δυσκολεύομαι απίστευτα να θυμηθω ονοματα.. (κατα συνέπεια φράσεις όπως: 'εεε', 'τετοιε', 'πως σε ειπαμε' μου ειναι πολύ συνήθεις)..

7. Μου αρεσει η θάλασσα, μου αρεσει η παραλία, μου αρεσουν τα παιχνίδια σε θαλασσα και παραλία.. βαριέμαι όμως το κολύμπι..

8. Οσο μου αρεσαν τα θετικά μαθηματα στο σχολείο τοσο αδιαφορα μου φαίνονταν τα θεωρητικά.. συνέπεια τουτου ηταν να έχω βαθμολογίες ασανσέρ..

9. Εχω ενα (μικρο) προβληματάκι με τα χρώματα και καπου τα μπερδευω (δυσχρωματοψία).. στην αρχη με ενοχλούσε αλλα πλέον έχει την πλάκα του.. ειδικα οταν με πειράζουν οι φιλοι που κανω λάθος επιλογές..

10. Μου αρεσει πολύ ο αθλητισμός.. Αν και έπαιζα μπασκετ (σε ομάδα) στα πρωτα σχολικά μου χρονια.. πολύ έπειτα Ταεκ βο ντο και γυμναστήριο.. το τελευταιο διαστημα το εχω ρίξει στο 5x5 και μου αρέσει πολυ..

και 

10+1. Υπήρξα κατα καιρους πολύ προληπτικός.. χαρακτηριστικό ήταν οτι κουβαλουσα μαζι μου μια βίδα στις πανελλήνιες γιατι νομιζα οτι μου έφερνε γουρι.. το θετικο είναι οτι μαλλον το ξεπέρασα.. το αρνητικο οτι ακομη δεν εχω πιστεί οτι η εισαγωγη μου στο πανεπιστήμιο δεν οφείλεται στη βίδα..

Πολλά είπα μου φαινεται..

Επειδη το παιχνιδι είναι λιγο παλιο και πολυπαιγμένο.. δεν καλώ καποιον συγκεκριμένα..

Αν ομως καποιος δεν εχει παιξει και θέλει.. ας κανει ενα αιτημα με σχόλιο και θα λάβει επισημη πρόσκληση..